Dirigent

Loes van der Stap-van Croonenburg (24 maart 1949) voelde zich al jong aangetrokken tot het toneel en begon op 14-jarige leeftijd bij het “Residentie Ritme Cabaret” (het latere “Residentie Revue Gezelschap”). Al spoedig bleek, dat zij over muzikale capaciteiten beschikte en zong zij de achtergrondstem bij solisten en voorts in zanggroepjes.

Na zanglessen gevolgd te hebben bij Frans Voigt en later bij Wilma Driessen, nam zij afscheid van de Revue. Daarna zong en speelde zij 14 jaar lang hoofdrollen in operettes.

Maar haar stem kwam tot pas goed tot z’n recht toen zij zanglessen kreeg van de beroemde operazanger Willy Caron, haar latere levenspartner. Van hem heeft zij de zang- en ademtechniek geleerd. Nadat zij samen in 1998 een gemengd koor het “Willy Caron Muziektheater” hadden opgericht is Loes een dirigentencursus gaan volgen in Rotterdam.

Na het overlijden van haar partner in 2010 heeft zij de algehele muzikale leiding op zich genomen van het Willy Caron Muziektheater, geeft zanglessen en is ook dirigent van nog drie koren. Loes voelt zich met de combinatie van koordirectie en zangtechniek als een vis in het water.

Haar doel is: amateurzangers d.m.v. stemvorming en ademtechniek op professionele wijze te leren zingen en regelmatig te laten optreden als koor of solist.

Pianist

Wim van der Geest is geboren in Den Haag in 1940 en als één van de 4 zonen opgegroeid in het verhuisbedrijf. Op zijn 9e jaar schafte zijn vader een piano aan. Wim bleek als enige aanleg te hebben. Tijdens de puberteit ontstonden wat andere interesses, maar hij is altijd piano blijven spelen.
Wim heeft les gehad van Peter Lefeber van Koorenhuis in Den Haag. Via hem is hij in contact gekomen met het Willy Caron Muziektheater en in 1998 (kort na de oprichting) als pianist daar in dienst getreden. In deze periode heeft Wim, daarin begeleid door Willy Caron, zijn vaardigheden verder weten te vergroten.
Naast de vele optredens met het WCM is Wim als pianist vaste gast in veel verzorgingshuizen in Den Haag en omstreken. Ook speelt hij regelmatig bij diners of herdenkingen. Dan zie je wat muziek met mensen doet, vooral bij mensen waarvan het denkvermogen soms wat minder wordt; die leven helemaal op.